Στο όνομα της κόρης μου

ναιΒαρέθηκα να απαντάω στο… εκπληκτικής ευφυίας αντεπιχείρημα «καλά, εσύ είσαι Σαμαρικός, ΝΑΙ θα έλεγες».
Λοιπόν, να το ξεκαθαρίσουμε μια και καλή:
Σαμαρικός είμαι, δεν το έκρυψα ποτέ και δεν θα δώσω λόγο σε κανέναν.
Αλλά όλοι εσείς που βολεύεστε να πιστεύετε ότι το ΝΑΙ μου έχει να κάνει με το Σαμαρά τη δικαίωσή του ή την επιστροφή του είστε μακριά νυχτωμένοι.
Το διακύβευμα αυτού του κάλπικου «δημοψηφίσματος» δεν έχει να κάνει με το Σαμαρά και τη Ν.Δ. Στα παλιά μου τα παπούτσια τι θ’ απογίνει και ο Σαμαράς και η Ν.Δ.
Το δικό μου ΝΑΙ έχει να κάνει με την κόρη μου και τη ζωή της, το μέλλον της. Το ΝΑΙ μου μου επιφυλάσσει ένα δραματικό αύριο αλλά μου δίνει την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον γι’ αυτήν. Το ΟΧΙ μου προσφέρει ένα φρικτό αύριο κι ένα ανύπαρκτο μέλλον…
Με συγχωρεί η χάρη σας αλλά οι εθνικοπατριωτικές σας κορώνες και οι ηλιθιότητες περί μιας δήθεν ανωτερότητας της φυλής που την επιβουλεύονται οι πάντες το μόνο που μου προκαλούν είναι γέλιο. Ξέρετε, έχω μάθει στη ζωή μου να λειτουργώ με τη λογική και όχι με το συναίσθημα. Και κυρίως να μη «μασάω» σε ατάκες και συνθήματα που απευθύνονται στα κατώτερα ένστικτά μου.
Πλούσιος δεν είμαι (ούτε υπήρξα ποτέ -τσαγκάρης ήταν ο πατέρας μου και δημόσιος υπάλληλος η μάνα μου), δουλεύω απ’ τα 17 μου, έχω δάνεια και ένα μισθό για να την παλέψω. Αλλά, τι να κάνουμε ρε γαμώτο, δεν θέλω να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα…

Γνώρισα την Ευρώπη, τους ανθρώπους της, τη ζωή τους, τον τρόπο λειτουργίας της. Αυτή η Ελλάδα που έζησα με πλήγωνε, κι αeuropeathensκόμη με πληγώνει, ήταν πολλές οι φορές που μ’ έκανε να τη σιχαθώ αλλά ακόμη κι αυτό το εκτρωματικό κράτος-παρωδία που είχαμε στήσει ήταν έτη φωτός καλύτερο από τη βαλκανική γειτονιά μας…
Έζησα την περίοδο που για να κάνουμε ένα ταξίδι στο Λονδίνο ή στη Ρώμη το σχεδιάζαμε κάνα δυο χρόνια πριν και μετρούσαμε πόσα δολάρια συνάλλαγμα μπορούσαμε να έχουμε. Την περίοδο που περιμέναμε καμιά θεια από τη Γερμανία να έρθει το καλοκαίρι για να μας φέρει μπανάνες απ’ τα Σκόπια ή αμφιβόλου ποιότητας Adidas απ’ τη Βουλγαρία. Ή και στο τσακίρ κέφι κάνα βίντεο κρυμμένο μέσα στ’ άπλυτα σώβρακα του θείου μην το πιάσουν στο τελωνείο…
Ακούω λοιπόν βερεσέ τις ανοησίες περί περήφανης δραχμής. Καμιά περηφάνια δεν είχε! Μιζέρια και κακομοιριά είχε, μόνο που δεν το ξέραμε! Βλέπεις ούτε iPhone είχαμε ούτε internet!

Και μετά, ξαφνικά, όλα άλλαξαν! Ευρωπαϊκή Ένωση, ανοιχτά σύνορα, ανοιχτά ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, μεταπτυχιακά, Erasmus, Comenius… Η Ελλάδα δεν έγινε βέβαια Σουηδία αλλά αρχίσαμε κι εμείς να παίρνουμε μια μυρωδιά απ’ το τι γινόταν στο πιο πολιτισμένο, πιο προοδευτικό, πιο δημοκρατικό κομμάτι του πλανήτη. Κι όσο περισσότερο μαθαίναμε την Ευρώπη, τόσο περισσότερο μας πλήγωνε το σιχαμερό κρατίδιο που είχαμε φτιάξει, ο καθένας με το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογούσε. Απ’ την άλλη όμως χαιρόμουν γιατί φίλοι και συμμαθητές μου, παιδιά εργατών και υπαλλήλων κι αυτοί, μπορούσαν να σπουδάσουν,να εγκατασταθούν, να ζήσουν, να δημιουργήσουν όπου διάλεγαν οι ίδιοι, χωρίς εμπόδια. Το όνειρό μας έπαψε να είναι μια… σκοπιανή μπανάνα.

futureΕ, λοιπόν ψευτόμαγκες, αρνούμαι να ακολουθήσω τις αρρωστημένες φαντασιώσεις μιας παρέας ημίτρελων σταλινικών, παλαιοκομμουνιστών και αρχαιομαρξιστών που ονειρεύονται μια Ελλάδα περίκλειστο, απομονωμένη απ’ το φυσικό της χώρο, μια Ελλάδα που η «αριστεία θα είναι ρετσινιά», που «οι υπολογιστές και οι διαδραστικοί πίνακες θα είναι πολυτέλεια» και που θα πρέπει να ηδονίζομαι με τη… μυρωδιά της κιμωλίας!

Αρνούμαι να ακολουθήσω και τις δικές σας φαντασιώσεις, τις περιβεβλημένες το μανδύα ενός εθνικομπολσεβικισμού στο όνομα μιας δήθεν περηφάνιας και μιας δήθεν αξιοπρέπειας.

Αρνούμαι να υποχρεώσω την κόρη μου να μεγαλώσει χωρίς να έχει την ευκαιρία να συμμετέχει στο μέλλον! Αρνούμαι να την κάνω απλό θεατή της προόδου. Αρνούμαι να της στερήσω την, όποια, ευκαιρία μπορεί να έχει στη ζωή της μην τυχόν και ξινίσετε τα μούτρα σας. Αρνούμαι να την κάνω πρόβατο που θα μάθει να μισεί το γείτονα γιατί μπορεί να είναι αξιότερος. Αρνούμαι να της μάθω να επιτρέπει να την χειραγωγούν και να την χρησιμοποιούν ως «χρήσιμο ηλίθιο».

Και, παραφράζοντας τα λόγια ενός άλλου πατέρα, όποιον παίξει με το μέλλον της κόρης μου θα τον βρω!

 


Μη μασάτε, ρε!

traino-alexis-kammenosΣτην Ελλάδα του «πρώτη φορά αριστερά» ζούμε τον παραλογισμό του να ενδιαφέρονται όλοι περισσότερο για το αν θα ψηφίσει τη συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα η αντιπολίτευση – και ειδικά η Νέα Δημοκρατία – παρά η ίδια η κυβέρνηση!

Γύρω απ’ αυτό το θέατρο του παραλόγου συνασπίζονται ετερόκλητες δυνάμεις αποτελούμενες από μεγαλοδημοσιογράφους, εκδότες, αριστερούς, ελαφρολαϊκοδεξιούς και φυσικά νεοδημοκράτες δελφίνους στο ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου. Όλοι αυτοί προσπαθούν να δημιουργήσουν ντόρο γύρω από το θέμα θαρρείς και είναι ο Σαμαράς που κυβερνάει κι όχι οι απατεωνίσκοι του τσίρκου ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ!

Τα πράγματα όμως είναι απλά, όσο κι αν χτυπιούνται όλοι αυτοί: Η Νέα Δημοκρατία δεν πρέπει να ψηφίσει τίποτε περισσότερο απ’ όσα περιελάμβανε το μέιλ Χαρδούβελη. Κι αυτό δεν έχει σχέση με την προσωπική δικαίωση του Σαμαρά ή του Γεωργιάδη αλλά είναι πολύ πιο σύνθετο.

Καταρχήν, αν το μέιλ Χαρδούβελη περιελάμβανε μέτρα επιβάρυνσης Χ για τους πολίτες και η συμφωνία της κυβέρνησης περιλαμβάνει μέτρα επιβάρυνσης, ας πούμε 2Χ, αυτή η διαφορά είναι αποτέλεσμα, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ, της ανερμάτιστης πολιτικής και των ψευτοτσαμπουκάδων της κυβέρνησης. Και σ’ αυτή την περίπτωση θα πρέπει να αφεθεί ο Τσίπρας και οι λεβέντες του να χρεωθούν την ευθύνη ΕΞΟΛΟΚΛΗΡΟΥ!

Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι θα αποτελεί παγκόσμιο παράδοξο μια συμφωνία τέτοιας σημασίας να στηρίζεται από την αντιπολίτευση αλλά όχι, έστω και οριακά, από την κυβερνητική πλειοψηφία! Αν ο Τσίπρας δεν μπορεί να κυβερνήσει με τους ηλίθιους του κόμματός του, υπάρχει πάντα και ο δρόμος της παραδοχής και της παραίτησης. Κι αμέσως μετά η συγκρότηση μιας κυβέρνησης απ’ όλο το φάσμα των ευρωπαϊκών δυνάμεων της χώρας. Ακόμη και με τον ίδιο τον Τσίπρα επικεφαλής, αν όντως εννοεί το ότι ο ίδιος πιστεύει στην παραμονή της χώρας στην Ευρώπη, αλλά με παραδοχή του λαϊκισμού και της μπουρδολογίας που τον έκανε πρωθυπουργό.

Και τέλος, μια υπερψήφιση οποιασδήποτε συμφωνίας φέρει η κυβέρνηση από τη Νέα Δημοκρατία – ή και τα άλλα κόμματα του ευρωπαϊκού τόξου – αλλά όχι από την πλειοψηφία του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, είναι το σωσίβιο που ψάχνουν οι παρανοϊκοί τύπου Λαφαζάνη, Στρατούλη, Λαπαβίτσα, Μπαλτά, Γλέζου κλπ και οι ψεκασμένοι του Καμμένου για να συνεχίσουν να παριστάνουν «τα παιδιά του λαού». Θα γαντζωθούν, δηλαδή, στο «τα μέτρα τα ψήφισαν οι γερμανοτσολιάδες αλλά όχι εμείς» και θα συνεχίσουν να παριστάνουν τους αδικημένους, τους κατατρεγμένους, τους μόνους «πατριώτες» που οι κακοί δεν τους άφησαν να εφαρμόσουν τον «εθνικομπολσεβικισμό». Αυτό σημαίνει ότι θα έχει χαθεί η μοναδική ευκαιρία της Ελλάδας να απαλλαγεί μια και καλή από αυτούς τους βλαμμένους και θα συνεχίσει να είναι η μοναδική χώρα του πολιτισμένου κόσμου όπου τέτοιου είδους παρανοϊκοί αντιμετωπίζονται σαν κανονικοί άνθρωποι και όχι σαν περιθωριακοί.

Η συντηρητική παράταξη, και κυρίως η Νέα Δημοκρατία, χρεώνεται ακέραιη την ευθύνη της ιδεολογικής επικράτησης των ηλιθίων για 40 ολόκληρα χρόνια. Στο χέρι της είναι να βοηθήσει στο οριστικό τέλος της. Αυτή θα είναι η ουσία της Νέας Μεταπολίτευσης που επαγγέλθηκε ο Αντώνης Σαμαράς.

Αρκεί να μη «μασήσει» και πάλι…


Μεγαλώνοντας ‘’πρίγκιπες’’ και ‘’πριγκίπισσες’’

markadas

του Σωτήρη Μαρκάδα*

 (αντιγραφή από τη σελίδα του στο Facebook)

Αυξάνονται! Εμείς οι εκπαιδευτικοί συναντάμε όλο και περισσότερους. Γονείς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους χωρίς να θέτουν όρια, κανόνες και περιορισμούς στις κοινωνικές συναλλαγές τους. Χωρίς ‘’κόκκινες γραμμές’’ στη συμπεριφορά τους και αυτοσυγκράτηση στα ‘’θέλω’’ τους.

Γονείς που ανατρέφουν ‘’πρίγκιπες’’ και ‘’πριγκίπισσες’’ με απούσα την αίσθηση της ‘’ματαίωσης’’, ουσιώδη για την ανάπτυξή τους. Στους αξιακούς τους κώδικες οι πράξεις δεν ζευγαρώνουν με συνέπειες.

Γονείς που δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα. Τους περιγράφεις γεγονότα της σχολικής ζωής στα οποία αρνητικός πρωταγωνιστής ήταν το παιδί τους και δυσπιστούν, αμφισβητούν, γίνονται επιθετικοί.

«Το παιδί μου δεν μου λέει ψέματα». Τι κι αν 8-9 συμμαθητές-τριες του λένε κάτι διαφορετικό;

«Μα καλά! Παιδί είναι!». Και έτσι ξεπερνούν βρισιές, καταστροφές αντικειμένων, συνεπή και συνεχή ενόχληση άλλων παιδιών.

«Γιατί μόνο τον γιο μου;». Αντιπαρέρχονται εύκολα τη συμπεριφορά του δικού τους παιδιού, ακόμα και όταν είναι επιθετική ή εκφοβιστική, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον τους στη συμπεριφορά άλλων παιδιών.

Κάνει ένας εκπαιδευτικός παρατήρηση στο παιδί τους και σχεδόν αντανακλαστικά καταφέρονται εναντίον του. Ζητάει την εφαρμογή των κανόνων της τάξης και κατηγορείται πως στοχοποιεί το παιδί τους.

Οι ελάχιστοι γονείς που κάνανε στάση ζωής τους στίχους του Σαββόπουλου «αφού δεν είχε νέα ευχάριστα να πει, καλύτερα να μη μας πει κανένα», φαίνεται να αυξάνονται (οι κοινωνικές συνθήκες συνεισφέρουν…). Έχουν απαιτήσεις από το σχολείο, και πολύ καλά κάνουν, ξεχνώντας πως ο πρώτος και σημαντικότερος δάσκαλος ενός παιδιού είναι ο γονιός του. Συζητούν για δικαιώματα κλείνοντας αυτιά και μάτια στις υποχρεώσεις. Ζητούν υπευθυνότητα από τους άλλους, αλλά δεν τη διδάσκουν στα παιδιά τους.

Όσοι-ες έχουν επαγγελματική σχέση με την εκπαίδευση, όσοι-ες μετέχουν στη διαπαιδαγώγηση παιδιών, ξέρουν πως οι δυσλειτουργικές συμπεριφορές στο σχολικό πλαίσιο δεν μειώνονται με μαγικά ραβδάκια. Γνωρίζουν πως χωρίς τη συνεργασία της οικογένειας λίγα μπορούν να επιτευχθούν. Έχοντας τους γονείς ‘’απόντες’’, κάθε παρέμβαση έχει ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας.

Η πολιτεία πρέπει να προχωρήσει στην ενίσχυση του σχολικού πλαισίου με δυνατότητες ανάσχεσης επιβαρυντικών στάσεων. Η θεσμική κατοχύρωση αρμοδιοτήτων παρέμβασης απέναντι σε φαινόμενα δυσλειτουργικής συμπεριφοράς, θα ήταν χρήσιμη. Ταυτόχρονα, εμείς οι εκπαιδευτικοί, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως μέσα στον επαγγελματικό μας ρόλο περιλαμβάνεται και η ‘’συμβουλευτική’’ σε γονείς με ελλειμματική διαχείριση ζητημάτων που επηρεάζουν τη σχολική ζωή. Με σταθερότητα, ευγένεια, τεκμηρίωση και πλήρη παιδαγωγική αιτιολόγηση.

* Ο Σωτήρης Μαρκάδας είναι Σχολικός Σύμβουλος της 13ης Περιφέρειας Θεσσαλονίκης


Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια creme brulee…

monty-python-and-the-holy-grail-monty-python-16580821-845-468

Πρωτεύουσα! Χειμωνιάτικο βραδάκι. Στο πολυτελές εστιατόριο όλα είναι έτοιμα.
Η περίοδος της αποκριάς βοηθάει τους μεταμφιεσμένους συνδαιτυμόνες να αφιχθούν χωρίς να προκαλέσουν τα αδιάκριτα βλέμματα. Συνωμοτικά ο μετρ τους οδηγεί στο séparé. Ένας ένας περνούν για να υποβάλουν τα σέβη τους στην «οικοδέσποινα» που τους υποδέχεται καθισμένη στην πολυθρόνα της. Όλο το enfant gâté της πολιτικής ζωής μαζεμένο γύρω από το οβάλ τραπέζι: απρόσωποι εκπρόσωποι, κομψευόμενοι δανδήδες, ατυχήσαντες υποψήφιοι δήμαρχοι, ευεργετηθέντες νεανίες προεδρεύοντες στο απόλυτο ΤΙΠΟΤΑ, εκπρόσωποι υπεραιωνόβιων δυναστειών, ο Γουλιμής κι ο Δελαπατρίδης αγκαζέ…
Οι ώρες κυλούν με μια απροσδιόριστη ένταση στον αέρα. Καθώς η ιλαρή βραδιά πλησιάζει στο τέλος της κάποιος αποφασίζει να μιλήσει. Το παλιό κρασί αρχίζει να ανοίγει στόματα… Και λίγο πριν το κουταλάκι αγγίξει την απαλή επιφάνεια της καλοψημένης creme brulee, αχός βαρύς ακούστηκε:
– Μα είναι δυνατόν! Τόση αναισθησία;
– Όχι αναισθησία! Έλλειψη ήθους!
– Έλλειψη ήθους και άμετρος εγωισμός, θα έλεγα.
– Μα γιατί δεν κάνει ό,τι και οι προηγούμενοι; Γιατί δε φεύγει μόνος του;
– Μα οι προηγούμενοι ΜΑΣ άκουγαν. Αυτός ο παλιάνθρωπος ο Σαμαράς δε μας ρώτησε ποτέ!

backstab
Ε, ναι λοιπόν! Οι Δελαπατρίδηδες της Δεξιάς έχουν δίκιο! Αυτός ο παλιο-Σαμαράς, αυτός ο αλητάμπουρας, ο ακροδεξιός, το παλιοτόμαρο πρέπει να φύγει! Πρέπει να μας αδειάζει τη γωνιά βρε αδερφέ!
Πρέπει να φύγει… Συνεχίστε την ανάγνωση


Στη Μόσχα αδελφές μου, στη Μόσχα!

kgb

Το 1926, δύο χρόνια μετά το θάνατο του Λένιν, ο Στάλιν, με τη στήριξη του Μπουχάριν, υπερίσχυσε των Ζινόβιεφ, Κάμενεφ και Τρότσκι. Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου όλοι οι αντιπολιτευόμενοι τον Στάλιν στο Πολίτμπιρο καθαιρέθηκαν και το Δεκέμβριο, με απόφαση του 15ου Συνεδρίου του Κόμματος, διεγράφησαν 70 κορυφαία στελέχη. Τον Ιανουάριο του 1928 ο Τρότσκι εξορίστηκε και, περίπου ένα χρόνο αργότερα, απελάθηκε.

Στις 30 Ιουλίου του 1937, με το διάταγμα 447, ξεκίνησε η επιχείρηση δίωξης των αντισοβιετικών στοιχείων και των φιλικών προς αυτών ατόμων. Με το διάταγμα αυτό δημιουργήθηκαν τρόικες (που αποτελούνταν από ένα εκπρόσωπο της NKVD, ένα του κόμματος και ένα της εισαγγελίας), στις οποίες ανατέθηκε η εξέταση όλων των περιπτώσεων. Τα άτομα που ελέγχονταν, κατατάσσονταν σε δύο κατηγορίες: Η πρώτη περιελάμβανε τα πιο εχθρικά στοιχεία, που έπρεπε να συλληφθούν και να εκτελεστούν αμέσως, και η δεύτερη τα λιγότερο επικίνδυνα άτομα, για τα οποία προβλεπόταν εγκλεισμός σε στρατόπεδα για 8 με 10 χρόνια.

Από τα 139 μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, τακτικά και αναπληρωματικά, που εκλέχθηκαν στο 17ο Συνέδριο του Κόμματος(το τελευταίο πριν τις διώξεις),συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν τα 98. Από τους 1.966 αντιπροσώπους του εν λόγω Συνεδρίου συνελήφθησαν, κατηγορούμενοι για αντεπαναστατική δράση 1.103 και από αυτούς εκτελέστηκαν οι 848.

keep-calm-and-listen-the-kgb-agentΣχεδόν 80 χρόνια μετά η ιστορία επαναλαμβάνεται με το γνωστό τρόπο: ως κωμωδία!

Στο ρόλο του ΚΚΣΕ η Διδασκαλική Ομοσπονδία, στο ρόλο των κακών… «ρεβιζιονιστών – ρεφορμιστών» το 90% των εκπαιδευτικών που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετέχουν στη διαδικασία αυτοαξιολόγησης και στο ρόλο των σταλινικών οι πραγματικοί σταλινικοί της αριστεράς, οι μόνοι που δεν παίζουν ρόλο αλλά τον εαυτό τους.

Η Δ.Ο.Ε., λοιπόν, συρόμενη την τελευταία διετία πίσω από τις ηλιθιότητες της αριστεράς διεκδικεί για τον εαυτό της το αλάθητο επιβεβαιώνοντας τη σουρεαλιστική και υπερφυσική σχέση αριστεράς και θρησκείας:

  1. Πίστη στην αυθεντία του ενός και μοναδικού Θεού. Και οι κομμουνιστές έχουν το θεό τους: λέγεται Καρλ Μαρξ.
  2. Κατά συνέπεια του παραπάνω: πίστη σε δόγματα, τα οποία -όπως κάθε δόγμα- είναι αναλλοίωτα κι απαραβίαστα. Αυτά εκφράστηκαν άπαξ και δια παντός στα ιερά κείμενα: Βίβλος από τη μία, γραπτά των Μαρξ/Ένγκελς/Λένιν από την άλλη. Αμφισβήτηση των ιερών κειμένων δεν νοείται. Ο Θεός δεν μπορεί να κάνει λάθος.
  3. Εσχατολογική αντίληψη του μέλλοντος. Με την κατάλληλη δράση ο πιστός θα οδηγηθεί στο ιδανικό μέλλον που παρουσιάζεται ως ιστορικά αναπόφευκτο. Δευτέρα Παρουσία και Παράδεισος από τη μία, αταξική κοινωνία από την άλλη.
  4. Απαιτείται (και εν πολλοίς επιτυγχάνεται) αυτοθυσία του πιστού στον αγώνα για την επίτευξη του στόχου. Είναι πιο εύκολο όταν είναι αυτονόητο το δίκαιον του σκοπού.
  5. Στην περίπτωση σφάλματος του πιστού και προκειμένου να αποφευχθεί η αποβολή του από τους κόλπους της κοινότητας, απαιτείται όχι μόνο η επισήμανση του σφάλματος από τους άλλους, αλλά η αναγνώρισή του από τον ίδιο τον πιστό και η επακόλουθη αυτοταπείνωσή του. Στο χριστιανισμό λέγεται “εξομολόγηση”, στον κομμουνισμό “αυτοκριτική”.

Κι εδώ ακριβώς ερχόμαστε και στην αφορμή αυτού του άρθρου. Με λύπη το τελευταίο διάστημα βλέπω φίλους goulag1-400x300συναδέλφους να σπεύδουν να απολογηθούν – δικαιολογηθούν για τα όσα έκαναν ή δεν έκαναν σε σχέση με την αυτοαξιολόγηση. Με σύντομα ή μακροσκελέστερα ΔΗΜΟΣΙΑ κείμενα κάνουν την… «αυτοκριτική» τους και αυτομαστιγώνονται προκειμένου να αποδείξουν ότι παραμένουν πιστοί στο δόγμα.

Είναι πραγματικά ανησυχητικά ντροπιαστική η εικόνα σοβαρών, ελεύθερων ανθρώπων να απολογούνται στην αριστερή γλίτσα, που έχει ενσκήψει και στην εκπαίδευση, προσπαθώντας να λάβουν πιστοποιητικά αγωνιστικής συνέπειας «υπογράφοντας» δηλώσεις πίστης και μετανοίας.

Να αποποιούνται του δικαιώματός τους στην ελευθερία της γνώμης από φόβο να μην χαρακτηριστούν «λιγότερο αγωνιστές, λιγότερο επαναστάτες». Να δίνουν μ’ αυτό τον τρόπο το καλύτερο άλλοθι στους αριστερούς φονταμενταλιστές για να συνεχίσουν να εκβιάζουν και να τρομοκρατούν. Να εμφανίζονται, ακόμη και στα Δ.Σ. των συλλόγων, με «δικαιωμένη» τη νοοτροπία του ρουφιάνου που κουβαλούν και να στοχοποιούν συναδέλφους.

nkvd

Φαίνεται, τελικά, ότι η ιστορία δεν διδάσκει. Όσο κι αν αυτομαστιγωθείτε φίλοι, όσο κι αν βγείτε μπροστά και κάνετε τη δημόσια αυτοκριτική σας δεν πρόκειται να γίνετε αρκούντως «αγωνιστές». Κάθε φορά θα σας ζητάνε και κάτι παραπάνω. Ίσως την επόμενη φορά να χρειαστεί να «καταδώσετε» τον συνάδελφό σας για την «αντεπαναστατική» του δράση. Για το καλό της… επανάστασης πάντα! Μέχρι τον απόλυτο εξευτελισμό και την εξαφάνιση. Τη δική σας!

Μην ξεχνάτε ότι αντίστοιχες ενέργειες κατά την περίοδο των σταλινικών εκκαθαρίσεων, δεν γλίτωσαν τους «κακούς» από τα μπουντρούμια της NKVD. Ούτε από το λεπίδι του κομισάριου…   789.098 «σύντροφοι» το κατάλαβαν αργά! Όπως κι εσείς…


ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΡΑ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

logo prwtodikiou

 

 

 

 

 

Η ανεξάρτητη δημοτική κίνηση «ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΡΑ» έδωσε έναν ωραίο αγώνα μέσα σε συνθήκες έντονης πόλωσης και κομματικοποίησης.

Ευχαριστούμε όλους όσους συντάχθηκαν μαζί μας, αγνόησαν τις πελατειακού και κομματικού τύπου προκλήσεις και έδωσαν στην «ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΡΑ» τη δυνατότητα να εκπροσωπείται τόσο στο Δημοτικό όσο και στα Τοπικά Συμβούλια.

Αυτοί οι δημότες που ενστερνίζονται την αυτοδιοικητική λογική και στήριξαν την πρότασή μας για το ΚΑΝΟΥΡΓΙΟ και το ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ έχουν την κρίση να αποφασίσουν μόνοι τους τι θα πράξουν στο δεύτερο γύρο των εκλογών.

Η «ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΡΑ» θα συνεχίσει να βρίσκεται κοντά στους δημότες και τα προβλήματά τους πιστή στις ιδέες, τις αρχές και τις αξίες της. Ο αγώνας για τη λειτουργία των θεσμών, την ΑΝΑΝΕΩΣΗ, τον «άλλο τρόπο» συνεχίζεται!


Τουρνάς, Δάντης, Μπονάτσος – Άστες να κυματίζουνε

«Πηρ ο αφέντης βούρδουλα,
θέλει να με τρομάξει.
Έβαλε κι ένα φίλο του και ούρλιαξε,
ψυχή να μου αλλάξει.

Κουστούμια γκρι ξεκούμπωτα, τσιράκια τους
ήρθανε «εκ των άνω».
Βρήκανε, λέει, τον Έλληνα να παίξουνε,
δεν ξέρω εγώ, όμως, να χάνω.

Άσ τες να κυματίζουνε,
να ανεμίζουνε,
σημαίες της ελπίδας.

Άσ τες να κυματίζουνε,
να ανεμίζουνε,
σημαίες της ελπίδας,
σημαίες της αλήθειας.

Χρήμα από δω, χρήμα από κει,
να βρούνε συνεργάτες.
Οι κατοχές οι σύγχρονες γυρεύουνε
σύγχρονους «εφιάλτες».

Θέλουνε «φίλους» και μπαξίσ, τις μίζες τους,
ίντριγκα και φοβέρα.
Όμως δεν αγοράζεται ο Έλληνας
ποτέ του πέρα ως πέρα.

Άσ τες να κυματίζουνε,
να ανεμίζουνε,
σημαίες της ελπίδας.

Άσ τες να κυματίζουνε,
να ανεμίζουνε,
σημαίες της ελπίδας,
σημαίες της αλήθειας,
σημαίες της πατρίδας»


Χάντρες και καθρεφτάκια

FASFALIS (18)logo1

Συκιές, 14/5/2010

ΧΑΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΡΕΦΤΑΚΙΑ

Πιστεύαμε ότι η περιπέτεια της πατρίδας μας τα τελευταία χρόνια και η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών θα ήταν ένα καλό μάθημα για όλους. Δυστυχώς, φαίνεται, ότι κάποιοι αδυνατούν να απαγκιστρωθούν από το παρελθόν και τις πρακτικές του…

Ως γνήσιοι εκφραστές του χθες, απ΄ το οποίο προέρχονται και στο οποίο ανήκουν, συνεχίζουν να τάζουν χάντρες και καθρεφτάκια. Προφανώς ζήλεψαν και τη δόξα υποψηφίου Δημάρχου άλλης παραλιακής πόλης που υποσχέθηκε να την μετατρέψει σε… Μονακό!

Τους συστήνουμε να προσπαθήσουν να ασχοληθούν λίγο περισσότερο με την καθημερινότητα των δημοτών και λιγότερο με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Η… «υπόσχεση» του κ. Χατζησάββα για δημιουργία πίστας μηχανοκίνητου αθλητισμού είναι καλοδεχούμενη αλλά για μας προέχει η προσφορά στα νέα παιδιά της πόλης μας περισσότερων χώρων που θα παρέχουν δυνατότητες ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης.

Προτεραιότητά μας είναι η αξιοποίηση του μοναδικού Πάρκου Κυκλοφοριακής Αγωγής του Δήμου, αυτού της Νεάπολης, το οποίο παρουσιάζει εικόνα εγκατάλειψης. Παράλληλα θα προχωρήσουμε στη δημιουργία τριών ακόμη Πάρκων Κυκλοφοριακής Αγωγής έτσι ώστε κάθε Δημοτική Ενότητα να διαθέτει το δικό της χώρο για χρήση από την τοπική κοινωνία. Πάρκα τα οποία θα δίνουν τη δυνατότητα σε γονείς αλλά και εκπαιδευτικούς να οργανώνουν δραστηριότητες εκπαιδευτικού αλλά και ψυχαγωγικού χαρακτήρα σε ένα περιβάλλον ευχάριστο και ασφαλές.

Η ανάπτυξη της πόλης μας έχει ανάγκη από νέες και πρωτοπόρες ιδέες και δράσεις. Πριν απ’ όλα όμως έχει ανάγκη από δράσεις προσφοράς προς τους δημότες και τη νέα γενιά μετά από μια μεγάλη περίοδο «έργων» εντυπωσιασμού και υποσχέσεων.


Το ΚΑΠΗ στην υπηρεσία του Δημάρχου!…

logo1FASFALIS (18)

 

 

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

                Η «ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΡΑ» καταγγέλλει τις απαράδεκτες μεθόδους της Διοίκησης του Δήμου Νεάπολης – Συκεών ο οποίος χρησιμοποιεί χωρίς ντροπή τους υπαλλήλους του Δήμου για την προεκλογική εκστρατεία του απερχόμενου Δημάρχου.

Συγκεκριμένα, υπάλληλοι των ΚΑΠΗ με τις καταστάσεις μελών στα χέρια επισκέπτονται τα σπίτια και προπαγανδίζουν την παράταξη του Σίμου Δανιηλίδη και ειδικότερα την υποψηφιότητα του Προέδρου των ΚΑΠΗ.

Ιατρείο Β΄ΚΑΠΗ Συκεών

Ιατρείο Β΄ΚΑΠΗ Συκεών

Θεωρούμε ότι παρόμοιες μέθοδοι γυρίζουν τον πολιτικό πολιτισμό μας πολλές δεκαετίες πίσω και πρέπει να καταδικαστούν οριστικά μαζί με τους εκφραστές τους.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΧΘΕΣ

ΑΝΑΝΕΩΣΗ ΤΩΡΑ!


Οι παρθενοπιπίτσες της αριστεράς

3934398_large1Λοιπόν αδέρφια, θέλω σήμερα να σας εξηγήσω γιατί προτιμώ τις τοπικές εκλογές από τις εθνικές. Κι είπα να το κάνω τώρα με παραδείγματα για να μη μου πει κανένας μετά ότι δεν ήξερε.

Οι τοπικές εκλογές είναι αυτές που «ξεβρακώνουν» τους πάντες! Που σου δίνουν την ευκαιρία να ξεχωρίσεις τους σοβαρούς ανθρώπους από τους καραγκιόζηδες. Κι αυτό γιατί στις τοπικές εκλογές ο υποψήφιος είναι ο γείτονάς σου, είναι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας. Τον συναντάς καθημερινά στην είσοδο της πολυκατοικίας, στο περίπτερο, στον καφενέ, όταν βγάζεις βόλτα το σκύλο… Κι επειδή, όπως λέει και ο Περικλής – έμπειρος περί τα εκλογικά – δεν είμαστε δα υποψήφιοι και στο Λος Άντζελες, όλοι λίγο πολύ γνωριζόμαστε. Ξέρεις τι καπνό φουμάρει ο άλλος κι ας μην έχεις σχέση με την πολιτική.

Εδώ στη γειτονιά μας, λοιπόν, ζούμε φέτος σουρεαλιστικές καταστάσεις!

kollazΑπ’ τη μια… Συνεχίστε την ανάγνωση


Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 218 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: